Hep onurumla yaşadım kızım
Hani derler ya kursağa haram lokma düşmedi.
Sen öyle say…
Toz pembe umutlarım vardı; şöyle kitaplarımı yazacağım,
mavi balkonlu,
çatı katında güvercinlerin oynaştığı,
ahşap doğraması orman kokan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta