Uzun zamandır onunla göz göze gelememişti.
Sonsuzluğa,
nereye gittiği belli olmayan
o aydınlığı özlemişti.
Hava karardı,
duyulabilecek en yüksek ses
odadaki tahta kurularının verdiği yaşam savaşıydı.
Ve o savaşın ortasında
kızın göğsünü ağrıtan kalp çarpıntılarının sebebi adımlar
yanıbaşına kadar gelivermişti.
Kızın beyninden akılalmaz sorular geçiyor...geçiyordu.
Belki de asla sorulamayacak olan!
Ve adam bütün dipsiz sorularına yanıt olabilecek yanıtını verdi.
Kayboldu bütün titremeler kaygılar.
Kız izin verdi herşeye...
ve iyiki de vermişti.
AMA ADAM DA İYİKİ GELMİŞTİ! ...
Kayıt Tarihi : 11.1.2008 17:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!