kız izin verdi saçlarındaki rüzgara, şevkate, ızdıraba...
hayatındaki en çetrefilli acı en muaazzam zevki nasıl verebilirdi?
saatlerce ellerini izledi adamın,saatlerce..uzun ipek saçlarındaki kıskanç elleri
adam konuşuyor kız dinlemiyordu
dinlerse yanacaktı yine, yine kanacaktı adama.. yalanlara..
ama bu sefer farklıydı gözlerindeki uçurumlar
imkansızdı belki ama ''eğer bana inanmazsan atarım kendimi bu uçsuz bucaksız girdaplara! '' der gibiydi adam...
dayanamazdı benliği bu ezilişe, yok oluşa!
kız karar verdi adamın derin buğulu gözlerinde kaybolmaya...uçurumların kenarında onunla elele durmaya
ONA İNANMAYA...
ve o şaşılası eller geldi, o minicik ellere değdi..........
Kayıt Tarihi : 11.1.2008 17:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!