Kıyıda Yaşam-ak Şiiri - Mahmut Yavuz 2

Mahmut Yavuz 2
15

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kıyıda Yaşam-ak

Yürüyen bir bahçe gibiydi zaman
Kıyısında dururdum
Elimi uzatsam çitlerden
Zehirli meyveler dallara

Hışırtılarına kulak kabartsam
Yaprak seslerinden yükselen ezgi
Muamma bir çığlık olur
Anonslara geçerdi

Seslenmek hiç gelmedi aklıma
Bir sesimin olduğu hiç
Ben ve kıyı yekpâre bir yalnızlık
Yekpâre yoksunluk ve kıran

Kıyı ve insan
İki mezar taşı arasında
Sırat köprüsü lifiyle gerili heyecan
Kıldan ince kılıçtan keskince
Bir umut gibi yol boyu rahvan

Uzardım bitmezdi tarih
Bitmezdi yol bitmezdi zaman
Bitmeyen takâtimin olmayan sesiyle
Bir meleğin kanat hışırtısıyla
Yanı başımda akan insanlığa gülerdim

Çünkü herkes yol ve zaman uzmanı gibi
Mezarlığa dalan kemik azmanı gibi
Semavi bir kitap yazmanı gibi
Kendinden emin kendine müptelâ
Mabedin kapısına dayanır
Aziz Tanrıya yol gösterme makamına geçerdi

Yine de kışa hiçbir şey olmazdı
Kış yine kış
Kuşlar yuvalarında tir tir
Yoksullar aç sefiller bi ilaç
Badem gözlü mevtâ mevlidi
Sudan sebeplerle yaza bırakılır
Üşümek hiç inmezdi anamın omuzlarından

Kıyı ve zaman
İki hârlı alaz gibi araya alıp
Beni eşikten savardı
Bu yüzden
Yürüyen bahçenin tadına hiç bakamadım
Ellerim hiç uzamadı
Sözlerim zehir tadında çünkü incirin yedim

Rüyalarda yediğim o yarım elma
Zehirli kuş cıvıltısı
Bir cinnet gibi dadandı
Ne gün kaldı ne ay kaldı ne mevsim
Bir adın kalmıştı kalbimde
Bütün ihtişamıyla rahmetin
Yılanlar toprak yerken
Adını ısırtmadım

Zindan oldu kuyu gibi o kıyı
Yusuf oldum eyyub oldum dert oldum
Koca nehrin suyundan meşhur avuçtan gayrı
İçmedim çimmedim yunmadım

Zamanın kıyısında külfetli sancılarla
Alevli bir türkü tutturacağım
Beni rahminde büyüten derya
Tuzlu sularıyla ovup kalbimi
Güneşte kurutacak
O zaman şehirlerin salası okunacak
Dinleyen pişman dinlemeyen pişman

Zamanın ritmi vururken zilzalin enkazı arasında
Şu meşhur bahçenin insana yayılan şehveti
İnsanı insana hasım ve azman kılan
Tabutlarda biriken milyarlarca altun belge ve makam
Kıyamete beş kala
Define avcılarına mekân

Soğumadım kıyı uzuyor hâlâ
İnsanın taşrasında insana yordam olan
Lekeli benekler
Bu yaradan ya ruh kanseri çıkar
Ya sağaltıcı melekler

Orası neresi bilen var mı söylesin?
Ama burası kıyısız bir ada/m

Mahmut Yavuz 2
Kayıt Tarihi : 1.7.2025 19:49:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!