Kıvılcım Şiiri - Ezgi Nisan Akgül

Senden doğan ilk kıvılcım
şimdi başka bir renkte alevleniyor;
başka bir sıcaklıkta ısıtıyor.

Sevgi bazen korkunun sesini taklit ediyor.
Özlem,
alışkanlığın yüzünü ödünç alıyor.
Huzur,
eskiden tanıdığım bir felaket gibi geliyor.

Bu yüzden içimde biri
her kıvılcımı sayıyor.

Her bakışı tartıyor.
Her yakınlığı,
ince bir camın arkasından izliyor.

Emin olmak için.

Aynı nehre
aynı bedenle girmemem için.

Çünkü insanın en derin yaraları
acıdığı yerden değil,
alıştığı yerden büyüyor.

Ve bazen
iyileşmek,
ateşi söndürmekten değil;
ona başka bir isim vermekten geçiyor.