Bölüm 56: Don Ağacının İlk Fırtınası – Gölgeyi Korumak, Hafızayı Savunmak
O yaz, yaylaya ilk kez fırtına indi. Ama bu fırtına, yalnızca gökyüzünden değil—toprağın içinden de koptu.
Don Ağacı eğildi. Yaprağı yoktu ama gölgesi titredi. Kadınlar toplandı. Çünkü o gölge, yalnızca bir ağacın değil—bir halkın hatırasının siperiydi.
Rüzgâr donu savurdu. İpi gergindi, ama çift düğüm çözülmedi. Çünkü o düğüm, bir kadının alnına atılmış bir niyetti.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta