üm 48: Donun Gölgesinde Büyüyen Kız – İlk Regl, İlk Direniş
Müzenin cam vitrininde, Fadime’nin donu hâlâ asılıydı. Ama o gün, bir kız çocuğu ilk kez kendini o donun içinde hayal etti.
Adı Elif’ti. On iki yaşındaydı. Ve o sabah, çamaşır ipine astığı ilk kanlı iç çamaşırını gizlemedi. Çünkü annesi ona şöyle demişti:
“Kızım, bu utanılacak değil— kutlanacak bir geçiştir. Sen artık sadece çocuk değil, bu köyün yeni hafızasısın.”
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta