Uzun zaman önce, uzak diyarlarda...
Sordum.
Kitliydi bakışlarım dumana,
Dumanın bedenimden cılız dansına.
Rüzgarın fısıltısı itlerin çığlığına karışırken
Sordum;
Nasıl ve niçin,
Kime dua edilir?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta