28/11/1980 Manisa Turgutlu
Çeşni başının dudağında kalan zehir
Çatı katından önce kırık basamak
Bir İngiliz anahtarına ihtiyaç hissi
Arsen lüpen çabukluğunda
Gölgelerinin üstüne giden çocukların
Kahraman silahşörleri gibi şöhretli
Kunduralarındaki gıcırtı gibi gururlu hani
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta