Kitapsızsın! Evet, kitapsızsın be kardeşim!
Bütün renklerden muaf
kendi çölün de kızgın kumlarda gezen bir akrep gibi
sudan korkarsın, nemli bulutlardan da...
Sen hiç bir vakit sevilmeyecek kara bir hudut,
yakılmış, yıkılmış Endülüs'ün külleri kadar kitapsızsın!
Vahalara çıkan bütün izler, senin pis nefretini uluyor.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta