Ademliğin mektebi şu ıstarın dibidir
Her ilmeği hayatla dokunmuş bir kilimdir
İnsan hem kütüphane hem de kitap gibidir
Okununca öğretir her sayfası ilimdir.
Ektiğini biçersin aslımız kara toprak
Zamanı geldiğinde açılır yeşil yaprak
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta