Kitabın Son Sayfasında Şiiri - Hamit Atay

Kitabın Son Sayfasında
Bir ömürlük kitabın son sayfalarındayım,
Cilt yıpranmış, sayfalar solmuş,
Ama her satırında yaşanmışlık var,
Her kelimesinde bir iz, bir nefes.
Çocukluğumun çınar gölgesinde yazılmış satırlar,
İlk şiirimin titrek harfleri hâlâ duruyor orada.
Sonra göçler, ayrılıklar,
Sevdalar, ihanetler, dostluklar…
Her biri bir paragraf olmuş ömrümün.
Bir ara kalem kırılmış sandım,
Sözler susmuştu boğazımda.
Ama sonra şiir tuttu elimden,
Küllerimden kalktım,
Sahneye döküldü yüreğim.
Şimdi kitabımın son sayfasını çevirirken,
Ne pişmanlık var elimde,
Ne de eksik bir hikâye.
Çünkü bilirim:
Yaşadığım her şey,
Kırık da olsa, yanık da olsa,
Bir şiire dönüşmüş sonunda.
Son cümleye geldiğimde,
Bir nokta koymuyorum kâğıda,
Bir virgül bırakıyorum sadece.
Çünkü bu öykü bitse bile,
Arkamdan yankılanacak mısralarım.
Eskimiş kitabın son sayfası der ki:
“Bir şair ölmez,
Yalnızca kalemini bırakır.”
Ve ben inanırım,
Kapanan sayfamın ardından,
Bir başka gönülde,
Bir başka sesle,
Şiirim yeniden açılacak.
Hamit Atay