Roma dan kalkıp gelen atlılar,
Dünya güzeli İstanbul da soluklandılar.
Oldu başkenti koca imparatorluğun,
Sonu geldi cahilliğin,vahşetin,barbarlığın.
Roma'ya,Bizans'a,Osmanlı'ya yuva oldu,
Yayıldı şehrin her tarafına,hatıralar doldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta