Susmalıyım diyorum susmalıyım...
Komşuların sesi kulaklarımda...
Eyvah ağıtlar sardı dört bir yanımı...
Kimseyle işim olmaz....kendimle olduğu kadar...
Susmalıyım diyorum susmalıyım...
Kentin boş yere yanan sabah ışıkları gibi sönmeliyim...
Sönmeli ve susmalı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta