Girdim tahta kapıdan, viran olmuş bağ bostan.
Sessiz kalmış mahalle,cevap yok eşten dosttan.
Kargalar bile göçmüş,ürkmüşler uzun yastan.
Karıştırdım konsolda,yırtılmış albümleri.
Terkedilmiş bahçede,donmuş kış üzümleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta