Tüm zamanları ırmak boyu denize taşımak gibi iyi niyetlerim vardı.
Hüzünlü gerdanına iğrilmiş bir renk önceliği...
Kendime teyellediğim çocuğumda yoktu o vakitler udi hicaz.
Yoktu düş artığı güvercin kanatları ve yüzümüzde bulut.
Ben başımı ılgın temmuzla oyalamaklardan geçiriyordum.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




*burdan yol al! kitabından
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta