Kirli şeyler Şiiri - Tarık Ağalar

Yağmur kirlerimizden devsirilen,
Bizi temizlemekten uzak bir tavırla yağıyor.
Eyvahlar olsun.
Kirletmedigimiz bir yağmur kalmıştı.
Gecelerin uzun olduğu yılın bu zamanlarinda,
Karanlığımiz dünyayı işgal ediyor gibi hissederim.
Hep olmaz şeyleri düşünür,
Senin bana geleceğini tasavvur ederim.
Halbuki yağmurları kirletmeseydik,
Küstürmeseydik baharları,
Gülleri dallarından koparmasaydik,
Belki bu düşündüklerim olmazlardan sıyrılır,
Mümkünün yurdunda kök salar
Ve sen bana gerçekten gelebilirdin.
Bazenle başlayan çok cümleler kurdum ben
bu aşk serüveninde.
İntihar boguntulariyla çok cebellestim.
Yokluğunun ağırlığında ezildigim şu anda;
Penceremin bugusuna adını yazdığım zamanları özlüyorum.
Kalbimin telaşına sesinle sekine indiği zamanları
Gözümle gördüğüm bütün çirkinlikleri
Resimlerinle temize çektiğim zamanları da özledim.
Kadim kitaplarda acıma benzer acılar arıyorum.
Ben bu hüzünde tek başıma kalmış olmamaliyim.
Kitaplarda kirlenmiş eyvah!
Her okuduğum cümlede gizli bir riya,
Aşikar bir kibir,
Acınası bir yalancılıkla çekilen acılar.
Çektiğime benzer bir acı görmediğim için
Böyle hissetmiş olabilirim şüphesi,
Bir kurt gibi kemirmese beynimi eğer,
Kitaplara kusecegim bir an sonra.
Güneşte kirlenmiş eyvah!
İçimdeki buzları eritmiyor güneşin sıcaklığı,
Kaybolduğum karanlığı aydinlatmiyor ışığı.
Doğuşu ile umitlerimi yeşertmiyor
Ve önümü görmemi sağlamıyor artık.
Aşkta kirlenmiş eyvah !
Seni aşamayip sahibine ulaşamıyorum aşkın.
Zikrim sen den ona yolculuğunda;
Sen durağında kontak kapatmış.
Varsa yoksa sen diyerek,
Aşkı senin rengine boyayarak aşkı kirletmisim ben.
Bu utançla elime aldığım kalem de kirli,
Yazdığım sözler de kirli.
Boğulduğum bu kirli bataklıktan,
Temiz bir tövbeye duyduğum hasretle,
Vesselam