İki ağacın arasında yapa yanlız kayboldum
Son baharın ortasında hava nasılda bozdu
İki yağmur rüzgarı beni nasıl ki coşturdu
Ağaçların arasında çocuk gibi koşturdum
En son on yıl oldu gibi böyle hissetmiyeli
Çocukken bir şarkı sözü gibiydi üstümü kirletmelerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Geç oldu ama teşekkür ederim
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Geç oldu ama teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta