Tüm şehir uykuya dalmış gözleri yarı açık yarı kapalı
Sokakları izliyor beni, hayal kuramıyorum burada
Kurduğum her hayal bir ömür kadar pahalı
Sessizliğe bürünmüş çoktan bu yaşlanmış şehir
Göbeğine kadar inmiş sakalı
Eskimiş buz gibi kaldırımları
Yarı sağlam yarı darmadağın taşları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta