Kırlangıç Yağmurum

Hasan Hüseyin Memiş
27

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kırlangıç Yağmurum

Nice yıllar var ki
Sevgi sürgünlerim
Koparılmıştı birer birer...
Öksüz ve yetim kalmıştı yüreğim;
Kimsesizdi ama
İçindeki sevgiler
Yıllanmış
Ağdalanmış
Bakir kalmıştı...
Benden de geriye
Elden ele gezen
Bir eskiz
Bir de
Sahte mutluluk bırakmıştı...
Açmamıştım derdimi
Ne merde
Ne namerde,
Derman olup da
Diyet istemesin diye...
İçimdeki kasırgalar
Bağ bozumları
Talanlar,
Hep sessiz,
Sedasız
Ve
Yalnız yaşanmıştı...
Aynalar bile
Hep beni
Mutlu sanmış
Kıskanmıştı...
Eski şarap kadehim,
Rakı bardağım,
Gece mavisi
Bir zamanlar da sigaram
Olmuştu yarenim;
Mezemdi
Sevdiğim
Kurutulmuş
Korkutulmuş
Boğulmuş
Yüreğim...
Bir onlar
Bir de bilirdi derdimi,
Sırdaşım
Kurşun kalemim...
Serhoş dostlar da yoktu
Yoktu artık çelebiler,
Onlar da benin gibi
Birer yıldız olup
Nice dileklere
Nice sevdalara
Kendilerini feda ettiler...

Kaldırımlar bile öksüzdü
Öksüzdü titrek kandiller
Yetimdi kuytu köşeler
Delikanlı, mert fahişeler bile
Gecelerden
Birer birer silindiler...
Sabah ezanlarını
‘Saba’ makamında okumuyor
Okuyamıyor müezzinler
Onlar da
Sevgiyi
Uykularına,
Mahur makamına
Kurban ettiler...
Bir gün
Sen geldin bana
Kırlangıç yağmurlarınla
Göçmen kuşların
Göç hazırlığına başladığında
Seni bana
Onlar emanet ettiler...
Bana sen,
Bir seni,
Bir zindanlardaki eskizimi
Bir de
Tertemiz
Bakire yüreğini getirdin...
Geldin,
Girdin dünyama,
Bana beni,
Bana sevgiyi,
Bana sadakati,
Bana yaşamı sevdirdin...
Doğurdun
Sevginle beni,
Beni
Gizli göz yaşlarınla emzirdin,
Saramadığın kollarınla
Mutsuzluklarınla besledin...
Kıyamam sana!
Üzemem seni!
Duygularınla oynayamam!
Çünkü sen benim
Meleğim,
Yaşamımda mutlu pişmanlık sebebim,
Geç fark ettiğim hayat iksirimsin...
Seni üzersem eğer
Sürerler beni melekler
Zulmet diyarına;
Yılanlar emzirir cesedimi,
Zebaniler söyler ninnimi,
Gardiyanım olur kırk haramiler...
Ama onlar bile
Seni üzdüm diye
Bana işkence ederler...

Sana gönül borcum var!
Sana can borcum var!
Mutlu etmeye seni
Ahdım var!
Sevmeye seni
Yeminim var!
Senin olmaya
Senin kalmaya
Seninle birlikte yok olmaya
Tanrı huzurunda
Sözüm var!
Sen istemesen bile
Sensizliğe,
İsyanım
İtirazım var!
Kararlıyım!
Yeminliyim!
Seni hep,
Kimsenin sevmediği
Kimsenin düşlemediği
Kimsenin sevemeyeceği kadar seveceğim!
Sen güneşim oldun
Ben ise gündöndü,
Yüzümü
Yalnızca sana döneceğim...
Çekip gitsen de geceleri
Boynumu bükeceğim
Hayata küseceğim
Bıraktığın yerde
Gelmeni bekleyeceğim...
Sabahları sana
İlk ben
‘Günaydın güneşim! ’
‘Sana muhtacım! ’ diyeceğim,
O güzel yüzünü
İlk ve sadece
Ben öpeceğim bebeğim...
Kahramanlar diyarında
Kahramanımla
Seninle
Yürek yüreğe gezineceğim...
Ben senin teninle değil
Çilelerinle
Yüreğinle
Beyninle sevişeceğim...
Dudaklarını değil
Kahramanım!
Önünde diz çöküp
Elini öpeceğim,
‘Şovalyem’ demen için
Hep buralarda bekleyeceğim...

Hasan Hüseyin Memiş
Kayıt Tarihi : 21.1.2002 22:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!