Elveda kalan baharın son çiçeği
Kederli benden kaçarken
Ben ıssız gecede ardından bakakaldım
Rüzgarın sesi ürperti doldurdu nefesime
Okyanusun dibinde yokluğun gölgesi çırpınırken
Düşüncelerim kuşların kanatları gibi savrulup durur
Ve bir anı yanıp tutuşturur beni
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta