Eğreti sevmelerin tuzu dimağım da,
Kırk yamalı bir kalbin sancısı,canevinde yurt etmiş.
Gülmeyi ağlamaya tercih ettiğim günden beri,
Dudak kenarlarımda gozyasımın atlasları,
Somurtkan bir Kentin yol kenarları gibi...
Bir nihaventle başlar,bir hicaz makamı bitirir
Tüm aklım da kalan notalari.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Tebrikler, etkileyici ve çok hoş bir anlatım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta