Kırk Yıllık Hasret Şiiri - Mustafa Dönmez 2

Kırk yıl geçti adın kaldı içimde,
Hasretin köz oldu, yandı sinemde.
Gönül derde düştü senin izinde,
Ömrüm sana vardı, yarım tam oldu.

Çile çektim, gönlüm sana dayandı,
Her bahar dalımda bir gülüm yandı.
Geç gelen sevdaya gönül uyandı,
Bu can seninle dirildi, can oldu.

Derdim çoktu sana koştum da vardım,
Kırk yılın yükünü bir anda sardım.
Hasret sustu, adın ile avundum,
Yâr deyince dağlar bile zâr oldu.

Kış olan baharım seninle açtı,
Talih döndü, kader yüzüme baktı.
Bir bakışın ömrüme ömür kattı,
Yarım kalan gönlüm sende şen oldu.

Medârî der: Gönül yandı kül oldu,
Kırk yıl bekledi de yâre kul oldu.
Bir adınla yazgım baştan yol buldu,
Geç gelen sevda bu yâre ram oldu.