Dünyanın içine koydular beni
o gün anladım insanlık kıvrımlı bir acıyla eşit
ve benim dallarım doğduğumdan beri ısrarla eğik
Dünyanın içini oydular sonra
herkesin içinde bir oyuk düştükçe kalkıp ona yeniden düştük
Ben aklımı kuşlara verdim sonra
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta