Kırılgan Mektuplar Şiiri - Şair Seeyah

Şimdi kırılgan mektuplar yazıyorum
Sana ulaşmayacağını, ulaşsa dahi okumayacağını bile, bile yazıyorum.
Kuşlara soruyorum sonra seni.
Sararıp düşen yaprak oluyorum bazen, bazen ılık bir yaz yağmuru.

Sonra sen oluyorum ve ben.
Susup kalıyorum sonunda
Gün doğuyor, ben can deyip adınla başlıyorum.
Gece oluyor, ben gecelere can doğruyorum.

Şimdi yoksun.
Gözümün gördüğü her yerde sen varsın.
Herşey tamam; hayâlin, hasretin, kokun, o binlerce kez yere vurduğum gururum.
Sen nerdesin, sen nerdesin...

Alıştım desem, yokluğun koymuyor artık desem, zaten seni sevmemiştim desem.
Yoo hayır! gün gibi, adım gibi, ekmek gibi, su gibi yanımdasın.

Şimdi bir ben varım, birde senin her yokluğunda sırdaşım olan dört duvar.
Olurda birgün gelirsem aklına
Bir zamanlar aykırıda olsa seni senden bile daha çok seven ben, Murat gelirsem aklına
Elini yüreğine koy
Orda yok dediğin Murat seni unutmadı ve inan unutmayacak asla...