Kırılgan mektuplar yazarken hasretine;
Şarkılar bile küsüyor bu bilinmezliğe.
Tüm şiirlerimi sana yazmışken ben.
Neden değerini anlamıyor etin, tırnağın.
Üzerine hapisler inşa edenler, hiç mi bakmıyor gökyüzüne.
Yüzünde Nur'u görürken ben kör mü herşeyin bildiklerin?
Kitaptan, Haktan behsedenler okumazmı içimdeki seni.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta