Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Başkente yakınlık para etmiyor,
Sanayin tükenmiş, bacan tütmüyor,
İşsizin çoğalmış, sahan yetmiyor,
Gençliğin sokakta toz Kırıkkale’m! ' cok anlamli bir siir. Tebrikler.
Yerği ile övgü dolu bu iki parça eserini yazan o gül yüreği ve usta kalemi canı gönülden kutlarım üstad.Sayğılarımla. Erol Sagun.
Güzel bir anlatım dı. Kutlarım dost. Tebrikler
kırıkkale kırıkkale olalı böyle anlatılmamıştır. Mükemmel.Saygılarımla
GÜZEL ANLATMIŞSINIZ USTA, KALEMİNİZE KUVVET
Kırıkkale'ye selam olsun. Tebrikler. Sevgiler
MERHABA ŞAİR KALEMİNDE YÜREĞİN KADAR DOLU YAZMAYNAN BİTMİYOR SORUNLARIMIZLA SORUNLARIMIZI DİLE GETİREN ŞAİR YÜREĞİ KUTLUYORUM DAHA NİCE ESERLERİYİN ALTINDA İMZANI GÖRMEK ARZUSUYLA BU YÜREĞİ KUTLUYORUM SAYGILARIMLA
SON DERECE BAŞARILI BİR ÇALIŞMA KUTLARIM...
USTA BİR KALEM VE NEFİS BİR ANLATIM. TÜM KALBİMLE KUTLUYORUM ÜSTAD. SAYGILARIMLA...
çok güzel anlatmışsınız, daha önce bir haftabulunmuştum...güzel bir şehir ama küçük il kaderi olsa gerek değeri bilinmiyor...saygılarımla mehmet yücedağ
Bu şiir ile ilgili 52 tane yorum bulunmakta