Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'İçimde cam kırıkları,
Yalan söylüyorum
Belki ilk defa;
Cam kırıkları değil bunlar,
Can kırıkları, can kırıkları.. '
Kirilir can, dagilir zerre zerre, ayrilmissa eger sevdiginden. Tebrikler sevgili Hatice.
Sükran Günay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta