Kim icat etti seni böyle yurtsuzken ben?
Çalınmış atlar gibi hırçın atıyor kalbim
Sen narların apansız çatladığı mevsimsin
Saatleri ayarlamadan sevmeli seni
Hüznü namluda uyuyan tabancayla vursak kanar mı sence?
Sessiz ve bir o kadar da tehlikeli gülümsüyorsun üstelik
Tetiği kim çekti, kalbim neden böyle durmadan göçebe
Zembereği boşalmış bir ömrün tam ortasında
Kim toplar denizden dökülen yıldızları?
Sen martılara atıyorsun umutlarımızı
Gel, yasla başını şu kırık dökük hecelere
Belki bir harf kanar da, ikimiz de kurtuluruz
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 04:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!