Kireçli’nin Güven’i Şiiri - Güven Tekin

​Şavşat’ın Kireçli köyüdür yurdu,
Saggioğulları derler, bellidir soyu.
Gurbetin hasreti bağrına vurdu,
Başı dik, gönlü pek, merttir huyu.

​Gabar Dağları’nda askerlik yaptı,
Vatanı korudu, dağları geçti.
Eski tarihe, geçmişe baktı,
Zorlu yollardan yürüyüp geçti.

​Gözümün nurudur evlatlarım der,
On dörtte kızı var, dörttedir oğlu.
Onların hasreti içini yer,
Yüreği evlat sevgisiyle dolu.

​Beşiktaş sevdası candadır cana,
TikTok’un alemi boş bir hevesmiş.
Sade söz yakışır düzgün insana,
Şenay bu ömürde en güzel sesmiş.

​Emekli adamım, yalan bu dünya,
Şiirle avunur, yazarım böyle.
İçimde biriken dertlerdir güya,
Derdini en sade dille anlat hele.

​Otuz sekiz yılı geride saydı,
Yorulmadı gönlü hayat yükünden.
Zorluklar karşısında dimdik durdu,
Asla vazgeçmedi kendi kökünden.

​Süslü lafa gerek yoktur hayatında,
Doğruluktur onun gittiği yolu.
Büyük saray olsa elin katında,
Gözü tok, gönlü zengin, vefa dolu.

​Kuzeni, amcası, dostu canıdır,
Akraba bağıyla sıkıca bağlı.
Ailesi onun her an yanındadır,
Memleket hasretiyle yüreği dağlı.

​Tarihin izinde bulur özünü,
İstanbul’un fethi yaşar içinde.
Hiç esirgemedi kimseden sözünü,
Yaşar kendi halinde, kendi işinde.

​Güven derler adına, özü sözü bir,
Kalemi dert ortağı, kâğıt yoldaşı.
İçinde kötülük yoktur, içi temizdir,
İşte böyle geçer ömür ve yaşı.