Kiralık Katil Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Kiralık katil gibiyim bu günlerde,
Kalbimin elleri hep tetikte,
Hislerimi ceplerime saklıyorum.
Kimseye doğrultmadan namlunun ucunu yaşamak zor.

İçimde bir bir vurulurken esaret kuşları,
Ellerimin temiz kalması imkânsız artık.
Sağım solum yalan dolu,
Umutlarımın grileştiği anlardayım.
Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgiden
Atlayıp geçiyorum da
Bir dostun kalleşliğine yeniliyorum.

Oysa dilimle öldürüp
Ellerimle gömecek kadar hissizim.
Vicdanımın ipini çekiyor parmak uçlarım.
Titrek bir ihanet,
Yanık bir yalnızlık.

Dilimle dudağım arasında can çekişen bedenler,
Ölümü omuz başlarından tanıyorum.
İhanet kokuyor avuç içlerim.
Dolduruyorum silahımı acılarla,
Veriyorum kurşunu ağzına.
Biliyorum, tetiğe dokunduğum anda
Bitecek bu masal.

Gözlerinin kahvesinde boğulsa da umutlarım,
Acı yok.
İhanet dolanmışken saç tellerime,
Acımak yok.

Seni en umutsuz anında vuracağım,
Şakaklarında hasret zonklarken.
Öyle bir anda vurulacaksın ki
Dudaklarında kalacak kelimelerin
Ve nefesini kesecek son sözlerim.
Kim vurduya gidecek bedenin,
Çünkü ben kiralık bir katilim.
Sen ise sadece bir ölü..!
30.01.2026 10:00