Kir Şiiri - Bay Pas

Bir kırılgan geceye emanet etmişken seni
Sen bilinmeyenin esiri olmuşsun
Bu keskin gecenin alın yazısı değil de ne ?
Tüm incinen duygularınla sığınırken kendine
İçimde heybetiyle avunan bu sancı da ne?
Bak,kaç gece demir attı aydınlığa
Senin yükünü omuzlarken yüreğim
Tüm ziyan olmuşların beklentisi değil de ne ?
Bakma,işitme,dokunma bu kırılganlığa
Şehir senin bildiğin gibi değil artık
Geçmiş,senin işittiğin ve anladığın gibi de değil
Biliyorum ipten ince bir gecede kopacak kıyamet
Dolanacak boynuma
Geriye kalan son bir hece
Sen!
Sen!
Sen benim son hecem ve son gecemsin.