Leopold ilk geldiğinde hani o hasat günü tutuşmuştu deniz
Elleri bellerinde kamçılı beyler inmişti gemiden
Toprak ürkmüştü kamburunu çıkarıp tozunu havaya
Kuşlar hatırlamıştı uçmayı pürtelaş güneye
İşte o gün büyüdük birden biz beş yaşındaki fideler
Dev bir kalbur kurdular çadırların ortasına
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta