Yitirmeden güzel sevdalar yaşadım gecikmiş yarınların akşamında...
Uzaklaşan gündüzler sevgiliye hasret beklerken, çoban yıldızı aydınlatıyor gecelerimi ve sessiz hasretler akıyor sakallarıma.
Aynı yıldızın altında, doğmasını bekliyorum güneşi umutsuz hayallerle...
Belki bir gün sabahlarım aydınlanır diye dolduruyor mürekkebim sahipsiz kâğıtları.
Uzak memleketlerin üvey evlatlarıyız biz ve konuşmadan sesleniriz birbirimize bitmeyen gecelerde...
Belki Sevgiliye hasret gözlerim, belki de şiire bulanmış parmaklarım hesap soracak bitmeyen gecelerden ve ne olur geçmesin artık ömrümden, kimsesiz sevda şiirleri...
Kayıt Tarihi : 28.11.2021 19:50:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!