KİMSESİZ!
Okyanus okyanus kan damlıyor yurdumun gözlerinden,
Kimsesiz, çaresiz; umarsızca yağmalanıyor derinliklerden,
Yetim bakıyor, öksüz acısı içinde kurtarıcı bir el bekliyor
Karanlık, ışıklar söndürülmüş; talan, yağma dört bir yandan,
Korkaklar sürüsü, suskun… Adalet sökülüp atılmış yüreklerden.
Toprağın altı canlar dolusu kan, üstü yaşayan ölüler dolusu Vatan.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta