KİMSESİZ!
Okyanus okyanus kan damlıyor yurdumun gözlerinden,
Kimsesiz, çaresiz; umarsızca yağmalanıyor derinliklerden,
Yetim bakıyor, öksüz acısı içinde kurtarıcı bir el bekliyor
Karanlık, ışıklar söndürülmüş; talan, yağma dört bir yandan,
Korkaklar sürüsü, suskun… Adalet sökülüp atılmış yüreklerden.
Toprağın altı canlar dolusu kan, üstü yaşayan ölüler dolusu Vatan.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta