Kimsesiz Şiiri - Kul Hâmid

Ne yana yönelsem hep bir sıkıntı
Sorunla sitresle geçti ömrümüz
Neler umdum, neler geldi başıma
Bu kara talihi ben mi istedim.

Gülmedi gitti birgün yüzümüz
Hüzünlerle geçti koca ömrümüz
Yapayalnız kalmakmış bizim payımız
Gülmeyen bu gözleri ben mi istedim.

Bende kendimce bir yol tutayım derken
Herkes gibi bir yuva kurmak ıstedim
Kader yol vermedi, ben de vazgeçtim
Çıkmaz sokakları ben mi istedim.

Kader kaleminin mürekkebi ne kara
Eydi boynumu felek başıma vura vura
Yapayalnızım şimdi bu gurbet ellerinde
Kimsesiz yaşamayı ben mi istedim...