Yağımla kavrulup kendi kendimi
Paralar dururum, kimseler bilmez.
Bağrımı yumruklar; sabır bendimi
Yaralar dururum, kimseler bilmez.
Hassas dirhem gibi insanın özü;
Kefe baktığını görenin gözü...
Gönül terazimle tartarak sözü,
Daralar dururum, kimseler bilmez.
Şerif'im, sus! Feryat figân çağı da
Dışlar sağır içlerdeki ağıda.
Bin derdimi bir kalemle kâğıda
Karalar dururum, kimseler bilmez.
9 Kasım 2025
İzmir
Kayıt Tarihi : 9.11.2025 04:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!