Kimliksiz Bilinmiyor Şiirleri - Şair Kim ...

Ben onların bakışlarından anladım İki temiz yürek iki çaresiz ruh dayanağı kırılmış bir duvar gibi hayata tutunmaya çalışıyor Hayattan biraz geri kalmış yüzlerinde hüzün yüreklerinde sevgiye duyulan tarifsiz bir özlem Ne anneden ne babadan yeterince görebilmişler o şefkati Her gün içlerinde biriken hüznü tatlı bir tebessümün ardına saklayıp dertlerini birbirlerine döküyorlar Birbirlerinden başka sığınacak limanları yok sanki Oysa umutları ümitleri hayalleri vardı Hepsi biraz vefaya biraz merhamete biraz da anlaşılmaya muhtaçtı O masumiyet o zarafet o incelik o tevazu Sessizce haykıran o bakışlar Bütün imkânların ortasında insanın en büyük yoksulluğunun sevgisizlik olduğunu anlatıyorlar İçleri hüzün dolu yüzleri solgun boyunları bükük Yine de asi yine de gururlu yine de dimdik durmaya çalışıyorlar hayata karşı Çünkü bazen çocuklar yaşlarından çok daha büyük acılar taşırlar omuzlarında İki tatlı çocuk iki kocaman yürek Bir belanın bir öfkenin ve bir cehaletin gölgesinde büyümeye mahkûm edilmişler Oysa onların ihtiyacı ne büyük servetler ne de kusursuz bir hayat Biraz sevgi biraz güven biraz anlayış ve kendilerini güvende hissedecekleri bir dünya Unutulmamalı ki çocukların kalbinde açılan yaralar büyüdüklerinde bile bile sessizce kanamaya devam eder Bazen bir çocuğun boynunu büken hayat değil ona kol kanat germesi gereken insanların eksikliğidir.