Ağır ağır yürüyordu zamanın koridorlarından,
Ağır ağır kokular geliyordu karanlık derinlikten,
Bir ürperti yakalamıştı onu derin sessizliğin içinden,
Emin değildi artık gitmek istediğinden,
Adımları ileri,
Zihni geri gidiyordu zaman içindeki belirsizlikten,
Sustu...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta