Ağır ağır yürüyordu zamanın koridorlarından,
Ağır ağır kokular geliyordu karanlık derinlikten,
Bir ürperti yakalamıştı onu derin sessizliğin içinden,
Emin değildi artık gitmek istediğinden,
Adımları ileri,
Zihni geri gidiyordu zaman içindeki belirsizlikten,
Sustu...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta