Ne için, onun için mi?
Yoksa kendim için mi?
Kimin için savaşacağız?
Bir hiç için ömür mü saçacağız?
Şimdi resimlere bakıp iç çekiyorum,
"Ne günler gördün" diyorum.
Bir yanda her şeyin geride kaldığı,
Bir daha geri dönüşü olmayacağı...
Binlerce şiir yazdım, anlamadılar,
Bundan sonra anlasalar ne, anlamasalar ne?
Her şey için geç olmadı mı?
İnsanlara güvenme, yıkılırsın,
Mesafeli yaklaşım iyidir.
Bir yerde "dur" demeyi bilmeli insan,
Yoksa geçmişin gölgesinde yaşarsın.
Çünkü insan en güvendiği yerden yıkılır,
İnandığı kişiden zarar görür.
Hiç kimseye fazla muhtaç olmamak gerek,
Şimdi çoğunu atlattın, çok azı kaldı, başaracaksın!
Biliyorum, bu seni yıpratıyor,
Ama yıpranmadan bazı şeyler düzelmiyor.
Şimdi önüme bakacağım,
Geleceğimden güzel günler isteyeceğim;
Kendi yolumu kendim çizeceğim,
Bu yalnızlığı ben seçeceğim.
Sırtımdaki hançerler pas tuttu artık,
Kime can dediysem, canımı aldı.
Yürüdüğüm yollar hep darmadağınık,
Bana şu hayatta bir gurur kaldı,
O da yüreğimde derin bir sızıydı.
Ne bir beklentim var ne bir umudum,
İçimdeki seli dindirdi zaman.
Herkesi bir bir kalbimden kovdum,
Geriye ne bir dost kaldı ne düşman,
Zaten her şey yalanmış, anladım o an.
Gözümden düşen yaş toprağa sinsin,
Kimse bilmesin canımın yandığını.
Varsın bu fırtına içimde dinsin,
Unuttum artık her şeye kandığımı,
Kendi külümden doğma zamanı.
Artık acılara eyvallahım yok,
Kalan son nefesi kendime harcayacağım.
Yorulmuş olsam da inancım pek çok,
Yarını göğsümde sevgiyle karşılayacağım,
Bu defa sadece kendim için yaşayacağım
Kayıt Tarihi : 25.10.2026 13:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!