Ne gökyüzünde ay var, ne görüntüde yıldız,
Yeryüzünde canlılar, sonsuzluk girdabında,
Dönerken her bir nesne, geride bırakmaz iz,
Okuyacak her insan, yazılı kitabında.
Kimi soluk soluğa, ne yol var ne de yoldaş,
Kimisi sanırsın ki, sudan çıkmış arkadaş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta