Bunca yıl beklemişim, içimde saklamışım…
Suç diyorlar; bir tanem, seviyorum kime ne!
Her dertle baş etmişim, hepsini haklamışım…
Güç diyorlar; bir tanem, seviyorum kime ne!
Ben hasretten yanarken, bir yudum suyunuz yok…
Mecnunun mekânı var, sizin bir köyünüz yok…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta