Kim bülbülüm dediyse gübreliğe konan ala kargayı gördüm,
Kim gülüm dediyse dikenini batıranı gördüm,
Kim dostunum dediyse arkamdan hançerleyeni gördüm,
Kim dürüstüm dediyse peşimden alavere dalavere yapanı gördüm,
Kim helal yiyorum dediyse haramın ortasında gördüm,
Kim insanım dediyse şeytanın siluetini gördüm,
Kim barış çığırtkanlığı yaptıysa tam da savaşın ortasında gördüm,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta