Kime Güveneceğim Şiiri - Mehmet Kök

İnsanlara güven kalmamış artık,
İçimde bir sızı, dünyam karanlık.
Hiç bitmeyecek bu bendeki dargınlık,
Kime güveneceğimi ben de şaşırdım.

Allah'ım, yardım et bu garip kuluna,
Her seferinde düştüm ben bu oyuna.
Dertten, kederden ak düştü saçıma,
Kime güveneceğimi ben de şaşırdım.

Boğulursun sen de hayat selinde,
Ömrün son bulur bir gün, senin de.
Durmadı o zalim verdiği sözünde,
Kime güveneceğimi ben de şaşırdım.

Yaprak misali dalında sarardım,
Küstüm hayata, insanlara darıldım.
Atıldım bir kenara, yok sayıldım,
Kime güveneceğimi ben de şaşırdım.

Sığınacak tek bir limanım kalmadı,
Aldanan ben oldum, mezarım kazıldı.
Zalimler bu dünyada yine kazandı,
Kime güveneceğimi ben de şaşırdım.