Kim derdiki çiçek gibi açacaksın
kim derdiki rüzgar gibi eseceksin
kim derdiki yaprak gibi sararıp solacaksın
kim derdiki yaşlanıp yürüyemeyeceksin
kim derdiki bu hayat küseceksin
kim derdiki yoksulla düşeceksin
kim derdiki hayatta yalnız kalacaksın
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta