Kim Bilir. Şiiri - Behçet Elcik

Belki bir gün anılarda hatırlanırız,
Bir eski fotoğrafın kenarında, solgun bir tebessüm gibi…
“Ah babam olsaydı” diyen iç çekişlerden geçeriz,
Geç kalmış pişmanlıkların gölgesinde.
Kim bilir…
Belki bir dua oluruz, bir Fatiha’nın sükûtunda,
Bir evladın geceye bıraktığı gizli gözyaşında.
Zaman unutur sanılır ama kalp unutmaz,
Hasret, en çok yoklukta büyür…
Kim bilir…
Belki de biz,
Bir “keşke”nin içinde saklı kalırız,
Söylenememiş sözlerin, sarılamamış anların arasında.
Ve bir gün herkes anlar;
Baba gölgesi çekilince, güneş bile eksik do