Kim bilir? Şiiri - Tibet Sjsjsj

Kim bilir,yalnız kalacaksın belki bir gün,
Ama normal bir yalnızlık değil bu
Belki yanında onlar olacak,belki de yüzler
Yine de yalnız kalacak ruhun,o küflü duvar arkalarında
Seslenemeyeceksin yardım için,çıkmayacak sesin
Tek şunu bileceksin,sen kalabalıktaki yalnızsın

Kim bilir,biçare kalacaksın belki bir gün,
Belki ağlamaya çalışacaksın,
Gözyaşı akmayacak gözlerinden
Sonra bağırmaya çalışacaksın,
Ses çıkmayacak ruhunun derinliklerinden
Yaslayacaksın sırtını duvar köşelerine
Ruhunun çığlıkları yankılanacak kulaklarında

Kim bilir, haksızlığa uğrayacaksın belki bir gün
İçinde söndürülmeyen bir yangın
Ruhunu içten içe yakan,intikam ateşi
Saracak bedenini, fısıldayacak kulağına:
"yap"diye.
Sonda kaybeden yine sensin
Konuşsan hiddetli, sussan zayıf olacaksın

Kim bilir,hayal kuracaksın belki bir gün
Aklında hep o yer,ya da hep o yâr
Yavaşça tırmanacaksın o merdivenleri
Belki düşeceksin, bakmışsın başladığın yerdesin
Sonra vazgeçeceksin,geride kalacak her şey.

Kim bilir,sevineceksin belki bir gün
Unutacaksın tüm dertlerini,çabaladıklarını
Ardından bakacak gerçekleşmemiş hayallerin
Bırakacaksın eski seni,sen artık yeni sensin
Ama aklında hep şu soru "Ya olsaydı?"