Yoruyor, sıkıyor beni yaşamın verdiği sıkıntılar
İflah olmasın hayata küstürüp gönlümden kovulanlar
Bir yanda yaşarken yorulanlaaar ve de yoranlar
Beni anlarsa ancaaak ağaçtan düşenler anlar
Kahrolsun hayatımı, benliğimi, ruhumu soyanlar
Her alanda eziliyor, yoruluyor hatır gönül sayanlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta