annemin beni oyunun ortasında çağırmasıydı tek korkum,
tek özlemimdi akşam eve gelecek olan babam..
son oyuncagımdı bu bende kırılmadan kalan tahta araba,
ve aklımda olan tek koku pencere önü çiçekleriydi..
güneşin yüzüme sıcak dokunuşuydu sabahleyin şefkat,
suyun okşamasıydı o en tatlı haliyle acı..
çocuk olmanın aşk kelimesinde uyandırdığı meraktın sen,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta