Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Umut..."
İnsan için ekmek, su, hava gibi...
Olmazsa olmaz,
Oluyorsa ona "yaşam" denmez!
Bence diri tutun umudu,
Niyetlenin,
"Kevser suyu" içmeye...
Gerçekleşecektir, eminim Tacettin Bey..
Tebrikler...
Tesekkür ederim değerli kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta